Reizen naar Luxor

Het is donderdag 10 februari. De demonstraties in Cairo zijn nog in volle gang als Annemiek mij belt en vertelt van haar plan om juist nu een reis naar Luxor te organiseren. Meteen weet ik: Ik ga mee. Ik voel me opgewonden, alsof er iets heel nieuws in de lucht hangt. En ik ben erbij. Ik mag het meemaken. De volgende dag stapt Moebarak op en lees ik het artikel van Annemiek over de diepgaande veranderingen die zich in Egypte afspelen.

Mijn reis naar Luxor is een bijzondere week geworden waarin ik diep aangeraakt word.
Tijdens deze reis verdiept zich de liefde voor mezelf. Eindelijk kan ik een oud gevoel van niet goed genoeg zijn loslaten. In de tempel in Karnak roep ik hardop dat ik goed ben zoals ik ben. Ik maak mezelf niet langer klein. Door dit te doen voel ik kracht en liefde in me stromen.De volgende dag ervaar ik bij het graf van Rachmira een diepe stille ruimte in mezelf zoals ik nog niet eerder gevoeld heb. De nieuwe aarde is ook in mij en ik kan gewoon zijn in het nu.
Als we een meditatie doen waarin we onszelf later in de tijd zien, krijg ik een prachtig beeld van mezelf te zien. Ik ben een lichtwezen op een ster samen met andere lichtwezens waar ik me erg verbonden mee voel. Ik heb echter geen tijd om daar te blijven. Ik wil naar de aarde toe. En plotseling ben ik op mijn slaapkamer thuis. Alles is zoals ik het gewend ben en toch is alles anders. De muren hebben hun dichtheid verloren. Ze bestaan uit energie, ik kan er doorheen kijken. Ik ben zelf ook anders. Ik voel me diep vervuld. Alsof ik het hele universum in me draag. En toch ben ik ook nog hetzelfde. Een prachtige multidimensionele ervaring.
En zo volgen er tijdens deze reis nog meer belevenissen.

Zoals altijd wanneer je met Annemiek op reis gaat, is deze goed verzorgd, ontspannen en gezellig. Het is heerlijk om ervaringen te delen. Als vanzelf ontstaat er een diepe band met elkaar op deze reis.

Luxor 31 maart – 8 april 2011

Wat een wonderbaarlijke reis! Wat een heerlijke energie! En wat een stel mooie mensen!

In 2006 was mijn eerste reis naar Egypte. Toen wist ik al dat ik terug zou komen voor Luxor. Ik had daar nog iets af te ronden, niet wetende wat. Die keer dat ik Annemiek voor het eerst sprak (zat toen in Egypte!) werd mij duidelijk dat ik daar ‘de sleutel’ zou vinden.

De hele week heeft voor mij in het teken gestaan van overgave en voltooiing.
Overgave van al mijn beperkingen, maar vooral van mijn gedachtes (kan ik niet, mag ik niet, ...) en mijn gevoelens (angst, verdriet, ...). De tijd was rijp deze los te laten en er voor eens en altijd afscheid van te nemen. Iedere dag weer werd ik ‘uitgedaagd’ mezelf volledig over te geven en te vergeven (het vertrouwen te hebben de controle los te laten). Alleen zo kon ik mijn eigen kracht, mijn eigen goddelijkheid voelen, maar bovenal de zachtheid en de liefde ervan ervaren.
Voltooiing van processen die al een hele tijd geleden waren gestart, maar die om de een of andere reden (nog) niet konden worden afgesloten, omdat er iets aan ontbrak. Zo heb ik al heel lang een immense heimwee en verlangen naar ‘de andere kant’ en hoewel ik er al veel aan heb gedaan speelt het zo nu en dan toch weer op. In Egypte heb ik met heel mijn wezen mogen voelen dat mijn plek toch echt hier is, op deze aarde en aan deze kant van de sluier. Ik kwam eindelijk thuis in mezelf, in dit lichaam en in dit leven. Dit was het ontbrekende stukje dat ik nodig had om dit boek echt te kunnen sluiten.

Lieve Annemiek, dank je wel dat ook jij ja hebt gezegd deze reis dit jaar te organiseren.

Dikke knuffel,
Jolanda

Bij mij leefde al enige tijd het verlangen om Luxor te bezoeken en ik had me geen beter gezelschap kunnen wensen dan de 5 godinnen waarmee mijn wens in vervulling ging. Allereerst het magnifieke uitzicht vanuit onze kamers op de tempel en de sfinxallee van Luxor. Je bent direct ‘in the mood’. Dagelijks een heerlijke meditatie van Annemiek, die ons voorbereidde op de energetische gebeurtenissen van die dag.

Zeven dagen voelen, beelden ontvangen, antwoorden op vragen krijgen en met elkaar onze ervaringen delen. Overstappen vanuit het hier via de tussenlagen naar de 5e dimensie en beelden van onze nieuwe aarde ervaren. De energieën van onze farao’s in je opslaan of door je heen laten gaan. Het was in feite een ontroerend feest van verwondering en groei.Voor mij is de poort naar mijn hart wijd open gezet en is mijn hart verbonden met kracht en meesterschap. Het is alsof ik nu definitief in het licht ben gestapt en alleen nog maar gevoed kan worden met positieve gedachten.

Terug in Nederland voelde aanvankelijk wat zwaar daar je weer volop de “oude energie” rondom je voelt. Doch al snel was ik in staat dat door me heen te laten gaan alsof je transparant bent.

Er was een perfecte balans tussen onze uitstapjes en de rustmomenten bij het zwembad om alles te kunnen integreren. Annemiek bleek een fantastische organisatrice en zij is een inspirerende katalysator voor het bereiken van een hogere trilling. Ik voel me heel gelukkig met mijn keus voor Luxor en ben dankbaar voor het geschenk van zo’n uitgelezen gezelschap.

Uit Memo van Felice (2009):

Het is vandaag vrijdag 9 oktober, wij zijn gisteren aangekomen in Luxor, het was best wel een stevige reisdag, maar het is volledig gelukt, we zijn er... ik heb het gevoel dat ik hier al een week ben inmiddels.

Mensen zijn aardig, wij allen vrouwen en met ons zevenen!

Met Riet hebben we bij het zwembad qi gong oefeningen gedaan en gemediteerd, heerlijk! 
Annemiek weet te vertellen vanuit een ander bewustzijn. 
Het is echt een speciale reis. In ieder geval voor mij werkt het 100%.

Ik had een vraag en die wordt omsloten door antwoorden. En vandaag, vanavond aan tafel hebben we geëvalueerd, iedereen vertelde hoe het voor haar was geweest ..alles!
Ik kreeg het mooie woord van Annemiek dat ik mij kwetsbaar kan opstellen.
Want als ik dat ga doen kan ik ook beter ontvangen en dan hoor ik ook, ja, dan kan ik complimenten echt ontvangen. Dan ben ik er gewoon?!
Verder heb ik ook met haar ontdekt dat ik niet hoef niet te kiezen...?!

Ook heb ik vandaag al geleerd over vrouw zijn...
“Wil jij je vrij voelen dan moet je de leiding nemen over je leven, je dus niet afhankelijk opstellen.....”, nou dat is ook niet mis natuurlijk!
Morgen gaan we naar de tempel van Hatsjepsoet, de vrouw aller vrouwen, het voorbeeld van vrouwelijk leiderschap.

Ik vind het heel fijn hoe Annemiek ons door de Luxor tempel heeft rondgeleid.
Het gaf mij heel veel herkenning op de punten waarin ik mijzelf in mijn eigen leven niet gezien voelde, of mijzelf niet durfde te laten zien. Vragen waar mensen, die om mij heen waren, geen antwoord op hadden.

Nu lijkt alles wel op zijn plekje te vallen populair gezegd.
Op dieper niveau zou ik willen zeggen...ik voel me gelaafd....
hallo...ik mag er zijn gewoon ...joepie ;-))

En dan ga ik morgen verder leren hoe ik een vrouw kan zijn en toch ook vrij kan zijn ....dusss ....een en al goed nieuws!

Dag lieve memo ik ga slapen want we staan morgen vroeg op!

Uit reisnotities van Anja (2009):

Annemiek vertelt dat wij de energie van vrouwelijk leiderschap zullen kunnen ervaren in de tempel van Hatsjepsoet en de energie van mannelijk leiderschap bij Ramses II. Mannelijke leiders zetten eerst alles neer in de materie (horizontaal) en als ze tot bewustzijn komen, kunnen ze die materie inspireren met hun intuïtie (vertikaal). Vrouwen gebruiken (idealiter) eerst hun intuïtie en geven dan hun ideeën vorm. Eerst vertikaal, dan horizontaal. Veel praktischer, dunkt me.

Ramses heeft een prachtig rechteroor. Ik kan er niet bij, anders zou ik er iets aardigs in fluisteren. Ik fotografeer het met de telelens. Er staat ook een borstbeeld van Ramses. Met die altijd glimlachende lippen die hem zo herkenbaar maken. En zo lief, eigenlijk. Het oor van dit beeld kan ik aanraken. Ibrahim fotografeert ons met Ramses in ons midden.

Het graf van Ay. We zijn in de grafkelder alleen, want hij wordt speciaal voor ons opengemaakt! Aanvankelijk staan we op blote voeten rond de tombe, omdat het zo lekker is om je sandalen uit te doen. Vervolgens liggen we in een soort stervorm rond de tombe – wervelkolom op de grond – en doen een geleide meditatie met Annemiek. Er stroomt honingkleurig licht mijn kruinchakra binnen. Ik voel me blij en heel erg open. Ay geeft me het gevoel bij een lieve grootvader op bezoek te zijn. Af en toe word ik even uit de tijd getild, lijkt het wel. En als ik mijn ogen weer open doe, kan ik weer even niet geloven, dat ik werkelijk ben waar ik ben.

Ik hèb het gevoeld en meegemaakt in Luxor: de brug tussen hemel en aarde, goddelijk bewustzijn in het menselijk bewustzijn, de hemel die de aarde kust. En zelfs in Rotterdam kan dat er zijn! Ik kan me beter overgeven aan het moment en aan dat-wat-er-is, zonder dat ik erover hoef te oordelen in de zin van: is het goed of fout, vervelend of prettig? Het IS.